چاره ای بیندیشیم

:: چاره ای بیندیشیم

روز سوم اردیبهشت مصادف با 22 آوریل، هر ساله به عنوان روز زمین پاک در ایران و جهان می باشد و این بهانه ای شد تا دل نوشته ای داشته باشیم شاید اثری بخشد و ما را به فکر و تامل وا دارد. همان طوری که مستحضرید زمین ما تا کنون تنها مکان شناخته شده ی قابل زیست می باشد و بشر در طول اعصار هر روز عرصه را بر این موهبت الهی تنگ تر کرده و با دخالت های نا به جا موجب نابودی تدریجی آن می شود ولی روی سخنم با مردمان عزیز دهستان بنافت می باشد. سال هاست که هر روز شاهد بی کسی منابع مان هستیم و دم نمی زنیم. هر روز رودخانه ها و جویبارها آلوده می شود چیزی نمی گوییم. در زیر درختان این ریه های زمین آتش می افروزیم . تن زمین را برای ساخت و ساز زخمی میکنیم. در داخل جنگل زباله می ریزیم. خاکروبه های ساختمانی را در کناره های جاده و رودخانه دپو میکنیم و افسوس که دیدگاه ما فقط تا دیوار خانه مان است و این در حالی است که حیات ما تهدید می شود. گردشگران یا بهتر بگوییم تفریحگران! با ماشین های مختلف تا اعماق 40 کیلومتری جنگل می تازند و حتی بیتوته چند شبه دارند و ما چشم می بندیم. مردم عزیز بنافت سرچشمه های آب هایی که برای آشامیدن ماست در دسترس قرار دارد و بهداشت و سلامت آن تهدید می شود. چرا سکوت؟ آیا باید حتما یک بیماری همه گیر دامن ما را بگیرد تا به فکر چاره باشیم؟ آیا نباید علاج واقعه را قبل از وقوع بکنیم؟ چه پاسخی به فریاد های مظلومانه ی طبیعت و آفریننده ی آن خواهیم داشت؟ زمانی از آب رودخانه می آشامیدیم و الان بیم نوشیدن آب از لوله کشی داریم! آیا غیر این است که اولین قربانیان نابودی و آلودگی محیط زیستمان ما ساکنین بنافت هستیم؟ پس چشم بگشاییم و در فکر چاره باشیم. البته حرکات امیدوارکننده ای اخیرا برای بهبود وضع موجود انجام شده ولی کافی نبوده. در پایان جا دارد از تصمیم هوشیارانه ی شورای اسلامی و انجمن همیاران جنگل مرس سی و محیط زیست و هیئت امنا و بهداشت سنگده و همیاری شرکت فریم و شرکت تعاونی اخوت که قرار است در روز پنجشنبه مورخ 2/2/95 جهت ترمیم بخشی از مصائب وارده به طبیعت منطقه نسبت به جمع آوری زباله های موجود در مسیر جاده ی جنگلی تالار سربند تقدیر و تشکر ویژه داشته باشیم و امیدواریم که این حرکات سازنده مردمی با همراهی مردم فهیم روستای سنگده و بنافت جلوه ای زیبا داشته و تداوم و تسری آن در سطح روستاهای بنافت الگویی باشد برای بهتر زیستن.

عکس از آقای تقی عشوری

منبع : بنافت ، سرزمين هزار تپهچاره ای بیندیشیم
برچسب ها : بنافت ,زمین ,چاره ,جنگل ,رودخانه ,داشته ,داشته باشیم

تبریک

:: تبریک

سلام شمه عید موارک.

چکل! هارش:چتی ازگا بزو دار

ونوشه، چپ چپاره کنده  بیشار

یخا ورف شه دل ره دریا بزونه

مها کنار بوردا ، کوه بیا دیار

بلبل این داراون دار،شونه ماه درمه

کورکلاج دیاری سردنه قار قار

 

نوروزخون صدا  ،انه لوش سر

ویشه ره سرهایته پیغوم بهار

چند خار که دارمی دیدا بازدید

هیی ره سرزمبی نو وونه دیدار

موارک بو شماره عید امسال

خرا خش دووشین صدسال طیار

(مهندس محمد علی کاظمی سنگدهی)

سال 94 گذشت. سال 95 در پیش. هر چند که اختلاف آن در حد ثانیه ای است اما پیام آن بسیار مهم و قابل توجه، از خیلی مراحل گذشتیم. شادی ها و غم ها، داشتن و نداشتن، موفقیت و شکست. ولی به هر تقدیر با توکل و تلاش در حد توان و بضاعت مان طی طریق کردیم. و اینک بهار فصل شکفتن و زیبایی و نو شدن و رستن، همانطوری که طبیعت این استاد بی آلایش به ما می آموزد باید خوبی ها را تمرین کنیم و عشق و محبت و دوستی را به هم هدیه کنیم، با هم مهربان باشیم و در حفظ محیط زیست و نعمت های خداوند کوشا بوده و شاکر این همه شکوه و جلال باشیم. باشد که در سال جدید بتوانیم قدم هایی هر چند کوچک، ولی مثبت در راه احیا سرزمین مادری مان برداریم. در پایان، سال خوب و خوش توام با موفقیت، صداقت، پیشرفت و صلح و آرامش برای همه ی مردم دنیا و کشور عزیزمان علی الخصوص بنافتی های عزیز از خداوند خواستاریم.

این چند عکس پیشکش همه ی دوستداران زیبایی ها

 

دانلود آهنگ بهار آمد از پرویز سیاهدشتی

دانلود آهنگ گل بهار از محمد عالمی

منبع : بنافت ، سرزمين هزار تپهتبریک
برچسب ها : بهار ,دانلود آهنگ

تسلیت

:: تسلیت

بنام آفریننده ی زیبایی ها

      آدم اتا روز انا اتا روز شونه                 میون این دِ روز چند تا مقومه

  مقوم مهر و ورگ و گسفن و گو           مقوم آدمم در گپ و گومه

اگه گوم بهیریم گوم خدایی                 میون گوم و نوم نیه جدایی

با خبر شدیم که استاد موسیقی مازندرانی احمد محسن پور قادیکلایی چهره در نقاب خاک کشید و از دنیای فانی به دیار باقی شتافت و عاشقان فرهنگ و هنر را در سوگ خود عزادار کرد. این ضایعه را به تمامی دوست داران فرهنگ مازندران به خصوص فرزند عزیزشان آرش محسن پور تسلیت عرض نموده و بقای عمر بازماندگان را از خداوند منان خواستاریم.

در شروع مطلب شعری از استاد محمد علی کاظمی سنگدهی آوردیم که مرحوم محسن پور نمونه بارز و تجلی بیت آخر شعر می باشد که حرکت فرهنگی و منش او باعث شادی دل های مردمان سرزمین مادری مان بوده و خواهد بود و یقیناً خداوند دوست دار شادی و آفرینندگان شادی است. زمانی که کانون احیا و پاسداشت بنافت در عرصه ی فرهنگ موسیقی بومی مازندرانی در دهستان بنافت شکل گرفت استاد محسن پور و گروه شواش بدون داشتن کوچکترین چشم داشت مالی در اولین همایش سودکلا در سال 85 با اجرای ماندگار خود مشوق ما بودند و همچنین در سال 92 در هشتمین همایش در روستای سنگده بار دیگر یاری مان دادند و اگر تاکنون توانستیم در این عرصه بمانیم لطف حق و محبت و همکاری این عزیزان و دیگر هنرمندان بود. در اینجا سخن مان را با این شعر سعدی به پایان می بریم :

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز       مرده آن است که نامش به نکویی نبرند

(برای شادی روح استاد محسن پور صلوات)

 

استاد محسن پور به همراه گروه شواش در همایش سال 85 (سودکلا)

استاد محسن پور در همایش سال 92 (سنگده)

منبع : بنافت ، سرزمين هزار تپهتسلیت
برچسب ها : محسن ,استاد ,شادی ,همایش ,فرهنگ ,استاد محسن ,گروه شواش